in the garden

materialistka

2012-03-21T09:28:00.000+01:00

I przedmioty. Te wszystkie wzgardzone, obśmiane, wytkniętepalcem. Bo za błyszczące, za głośno szeleszczą, bo się tłoczą, bo oddychająpoświęceniem naszym, pragnieniami i myślami.

A ja lubię ich kolor i gwarne rozmowy. Lubię, jak rozpychająsię w mojej głowie delikatnie i ciepło masując moją próżność, moje samopoczucie.Lubię jak śmieją się do mnie. Jak niewidzialna nić pomiędzy nami pozwala na rozgadaneporozumienie, któremu nie potrzeba ani jednego słowa.

I lubię tą wymianę energii, kiedy patrzymy tylko na siebie wskupieniu. Albo kiedy się dotykamy, trzymamy za ręce, całujemy… nie czuję sięnikim więcej niż jestem, ani nie jestem bardziej, tylko nadal jestem. W swoim milczącym towarzystwie, uśmiecham się do tysiąca twarzy i niczym niecierpliwe dziecko, pospiesznie ściągam kolejne warstwy papieru, by dotrzeć do środka.

Więc jestem wytknięta, bo nie tylko chleb i woda, ale też korale,na których wisi tyle ludzkiej pogardy, budują moje ciało.

Twarz - fot. A Malicki (Dobroć )

2012-03-20T12:29:00.002+01:00

Dobroć fot. A Malicki

Albo na przykład taka twarz. Nie moja chyba nawet, choć niewiem czyja. Raz patrzy na mnie, tak jakoś ciepło, tak matczynie, domowo. Jakby mniezapraszała: Proszę, usiądź, rozgość się w oczach, w uśmiechu, we włosach zgub,jeśli chcesz się ukryć. Innym razem obca, patrzeć na mnie nawet nie chce, słówmoich unika, dźwięk z nut wypruwa i wszystko jest nie tak, od fryzury do zdań.

Stąd kawałek i tam palce jak w torcie zanurzam. Ale niclepić się nie chce. Tylko rozsypane okruszki rozproszyły się po podłodze i zkotami tańczą w kącie i pod szafą. Nic do mnie wrócić nie chce, bo może nie manikogo…
Tylko zwiewne szaty

Ale ja poczekam, jeśli to moje dzieci, to przyjdą ... przecież je kocham...
?

nigdy

2012-03-18T18:46:00.001+01:00

Ciekawe, kiedy mija zawsze. Kiedy zawsze jest już nigdy, albo blaknie, jak słabo farbowana tkanina. Kiedy się spiera do zatarcia konturów rysunku, do rozmazania obrazów, z których, przy odrobinie zaciemnienia rzęs, można jak z fusów, wróżyć nowe szuflady w starych szafach.
Jak daleko można od siebie uciec, zanim myśli na sprężynach wbiją się z powrotem w ciało, głęboko, na to na zawsze, czyli do pewnej ściany, za którą zaczyna się inny świat.
Czy można nie kochać milczącego przyzwolenia liter, na ich niekończące się przetasowania, kombinacje kolorów, grzebanie na strychu, oglądanie pod światło.
Czasem miłość jest silniejsza od czasu ...
czasami,
nigdy,
zawsze ...

dziękuję za uwagę

2012-02-29T13:05:00.001+01:00

do zobaczenia gdzieś tam ...

Uno Momento Mortis - Grzegorz Turnau

2012-02-29T08:40:00.000+01:00

Tym razem ściągam od Virginii

I idę zważać ...

tonący

2012-02-28T18:00:00.000+01:00

przestałam czepiać się gałęzi i traw
brzytwy nowe drogi na rękach wskazały
do nikąd
nie warto tak być
przyszytą nawet cienką nitką
nie warto
przeliczać oczka
na szal
z obcych rąk

Odniechcenie, fot. A Malicki

2012-02-28T16:13:00.001+01:00

Odniechcenie fot. Artur Malicki

Popatrz w dół
zaraz wiatr nałoży ci skarpety i czapkę

popatrz w dół
woda czeka z nową suknią
popatrz w dół

ostatni raz
piach z obu stron jest taki sam
a ziemia lubi kroki

nagich stóp

ciało nie jest wiele warte

oprawę muzyczną zapewnił Artur

szafa

2012-02-28T07:02:00.002+01:00

nawijam minuty
na igły zegara
już nic nie będzie
ze sprutej włóczki
robię miejsce w głowie
na nowe ubrania
ale
echo w szafie
wciąż cicho nuci
starą sukienkę

Już, fot.A Malicki / Zawieszenie

2012-02-27T16:19:00.000+01:00

Już, fot Artur Malicki

Mówili że dachy są bliżej nieba

niebo mi obce

ale marzyłam o dachu

co by zatrzymał

kilka chwil

tylko dla mnie

naiwna wspięłam się na palce

żeby na nie popatrzeć

chciałam z góry sama

decydować wybierać

ale

ziemia runęła

zostałam w zawieszeniu

wino

2012-02-26T22:39:00.000+01:00

jeszcze jeden łyk
jeden krok, do pokoju
krzywych luster
dotykam swoich rąk
twarzą wykrzywioną

kim są moje ręce
moje oczy
zamknięte
nie wierzą

to błąd

pod prąd

2012-02-25T18:42:00.004+01:00

podaję rękę wiatrowi i na przekór prawom
ciągnę go w drugą stronę
spoglądam na ulice pełne światła
żeby skręcić w ciemny zaułek bramy
nie ufam drogowskazom
ani oczom
w wilgotnej piwnicy
próbuję rozpalić ogień
wierząc że tylko wtedy będzie godzien swego imienia

Fajny film widziałam - Ki

2012-02-24T14:36:00.000+01:00

Kiedy zobaczyłam plakat do tego filmu, zdaje się w okolicy kina Luna, miałam ochotę wysiąść, kupić bilet, wejść do sali i zmówić sobie powtarzanie filmu bez końca aż do rana. Myślę, że gdybym częściej jeździła obok Luny, w końcu bym wysiadła. Może nawet nie jeden raz.
Romę Gąsiorowską uwielbiam. Ma urodę, która mnie intryguje i w której jest obietnica, że jeśli zechce, będzie każdym i we wszystkim będzie wiarygodna. Bo ona nie grała Ki, ona nią była.
Nie zamierzam opowiadać fabuły filmu, każdy może sobie ją sam wygooglać. Pamiętam jednak, że na plakacie, obok wielkiego tytułu był nieco mniejszy podpis, "nie polubisz jej". No tak na zdrowy rozum, po oglądnięciu stwierdziłam, że ja nie chciałabym mieć takiej kumpeli, ale jednocześnie pokochałam Ki. Bo Ki jest kobietą za szkłem, za murem, w twierdzy, zza okien której robi życiowy performance. Niby nie ma skrupułów, żeby wykorzystywać każdego, kogo spotka, nie licząc się z niczyimi uczuciami, ale właśnie niby ... Ki goni za nieuchwytnym motylem na poły świadomie i podporządkowuje świat swojej drodze, po której idzie ... sama ...
Ki jest bardzo samotna, Ki mówi, że pragnie kogoś, kto ma dla niej czas, jednocześnie, w moim przekonaniu, wie, że nikogo takiego nie znajdzie, więc ten czas, uwagę ludziom kradnie, nawet nie prosi, tylko kradnie, bo to jedyny sposób który zawsze działa.
Do wyczerpania zapasów ...
Poznajcie Ki ...

Reżyseria : Leszek Dawid
Scenariusz: Paweł Fredek, Leszek Dawid
Pełna obsada

For Sylwia

2012-02-24T07:13:00.000+01:00

ze wszystkich Twoich słów
najbardziej pamiętam oczy
schowane pod moim ciałem
jak dłoń wyciągnięta
z miętusami
częstowały
pocałunkami wśród chropowatych malin
wciąż pamiętam ich smak
do ucha szeptany
i szukam drogi
po której błądzą
czasami
cię spotykam

For Sylwia R

2012-02-23T20:52:00.001+01:00

na jeden dźwięk
pod stopami dywan znów rozwija kłębek
taniec zdjęć
wiruje sala postaci
karuzelą
po drodze wydeptanej

przed bramą cichnie muzyka
film w jedną klatkę się składa
zastyga i ginie
nic mi się nie śniło
to świat obok
miał sen
znów byłam gwiazdą
i spadłam

stypa

2012-02-23T11:36:00.001+01:00

podaje ci wprost do ust
garść starych słów
i na języku kurz obrus rozkłada
ostatni raz
pochowali już ciało
głęboko w głowie
i ziemią zasypali
jak należało najdokładniej
czy wstanie
i drzwi otworzy
co umarło
na kamień

a może kropla drogę wydrąży ...
z powrotem do domu

różnice

2012-02-23T09:35:00.000+01:00

A co was to kurwa obchodzi
że naga chodzę bez cienia
że pluję i rzygam
że stoję i siedzę
że krzyczę i jestem

szeptem

ręce wasze jak moje
i ciało w zbiorze wspólnym
ujęte
i te kije w butach
gdy je zdjąć
niczym nie różnią się
od moich nóg
sprawdziłam

kopnięcie to tylko
trochę głośniejszy huk
niż palców stąpnięcie

a ten sam ślad

moskiewskie metro - kradzione

2012-02-22T13:19:00.002+01:00

Jakiś czas temu, na blogu Czytanie nocą obejrzałam fantastyczne zdjęcia. Z resztą, na tym blogu często znajduję fantastyczne rzeczy. Zapisałam sobie linka z całością i gapię się i gapię, i myślę, i kogoś szukam.

Jakiegoś nikogo, albo jakiejś chwili, której tam jeszcze nie było, zapachów, których nie znam jeszcze. Powąchać chcę ten cały klimat, poręczy dotknąć. Oddycha we mnie ta ciasna przestrzeń.W czyjeś oczy chcę spojrzeć, obliczem nowej galaktyki zdziwiona, jak zgubiony owoc gdzieś się potoczyć. Kopnięta bezwiednie, porzucona.

Gdzieś jakąś krawędź w sobie czuję, jakąś rysę nieskończenie głęboką, która mnie ode mnie oddziela. I nie wiem, która strona bardziej do której się przykleja. A która, od której ucieka.

Nad ruchem dłoni się nie zamyślam, bo myśli do nóg przyklejam. I idę zimne ściany głaskać surową ręką w nowej przestrzeni.

Za oprawę muzyczną ( jaka piękna!) odpowiada Artur:-)

nóż w głowie

2012-02-22T09:44:00.001+01:00

pamiętam
to ty przyniosłaś nóż
z instrukcją obsługi

schowałaś go płytko
zabłyszczał niewinnie
i
krótko

od palców zaczęłam
szybko
się wspięłam
do głowy

tam wbiłam
flagę
w twoich kolorach

ten teren
jest już zaznaczony

spokój

2012-02-21T20:51:00.002+01:00

W zimie noc ma dłuższy welon. Ciągnie go po brudnej ziemi, nie oglądając się wcale. O krzaki zaczepia i kamienie, dziurawiąc niebo gwiazdami. Lubię na nią patrzeć, kiedy idzie tak niewzruszona, brudna, z twarzą w czarnych chmurach, a wzrok ma wyostrzony. Wsłuchuję się w jej krok, ciało w jej welon chowam i … jestem spokojna. Jej oddech, jak ręce pramatki, tuli mnie i serce głaszcze. W rytm bicia się układam. Ręce unoszę. Oczy zamykam. Nigdzie nie płynę, ale jestem. Jak dom albo drzewo pewnie stoję, gotowa ponieść welon. Tykanie zegara mnie kołysze. Minuty plotą warkocze. W sobie sama silna jestem. I nie ważne dokąd idę, ważne, co zobaczę.

Akt - fot A Malicki

2012-02-21T11:55:00.000+01:00

Akt fot Artur Malicki

W moich włosach palce. W dotyku włosy. Po skórze wędruje jakiśkrok zgubiony. Zaciskam ręce, najmocniej jak potrafię i wtedy … nie czuję nic.Kamień z kamieniem, albo nawet obok, leżą nieruchomo. Na piasek kruszęwszystkie moje słowa, na dźwięki dzielę myśli, tasuję. Coś wypada, coś gubię. Milczę.Bezsilna. Rozsypana.

Sama.

Teraz jestem twoja.

Takiej mnie nie potrzebujesz

błogie lenistwo

2012-02-20T10:33:00.003+01:00

Ogarnęło mnie nieczytanie. Trwa już od kilku tygodni. Książki wciąż gromadzę, ocieplam nimi ściany w sypialni, dotykam palcami tytułów, jak aksamitnych kostiumów i ogarnia mnie błogi spokój, rozciągający się w wielu kierunkach, we wszystkich tych kierunkach, w których być może pobiegną historie. Ale których jeszcze nie znam. Więc przede mną bezkresna przestrzeń.

Początkowo nie przejęłam się, pomyślałam, że mi przejdzie za kilka dni i znów będę połykać obce, bliskie mi światy, mościć się w nich lub od nich uciekać. Chwila na oddech, na posegregowanie myśli, jakiś przypadkowy ich rozrzut po szufladach, a potem znów będzie nowe nowe i nowe. Piętrzące się stosy kartek, z których zrobię łódki i kapelusze. Znów będą dzikie podróże po wnętrzach, zaplątywanie włosów, jakieś chaszcze skojarzeń, w których szukać będę pominiętych owoców.

Ale dni mijały i nic się nie zmieniało. Ściany nadal zyskiwały drugą warstwę, nowe odzienie na zimę, czasem zmieniałam tylko konfigurację, jakbym dotykając ich i głaskając chciała zachęcić do mówienia. Może próbowałam podawać im rękę na swój sposób, żeby mnie pociągnęły, zaprosiły znów na urodziny … ale tak naprawdę wcale nie chciałam nigdzie iść.

Zajęłam się własną książką. Tą pisaną sympatycznym atramentem, kiedy uczucie znika przelane na papier, kiedy po zetknięciu się stalówki z kartką ( mam nowe pióro!) następuje zderzenie, katastrofa, kolizja drogowa, bo oto przecina się droga wiatru i ziemi, a każda chce mieć pierwszeństwo, i za nic w świecie nie chcą razem iść, i żadna nie ustąpi. W konsekwencji wylewam beznamiętny asfalt liter, które próbuję przyozdobić po bokach rabatkami, klombami i drzewa też jakieś sadzę.

Kiedyś marzyłam, by robić to zawodowo,albo przynajmniej tak poważnie, jak Astronom, spotkany przez Małego Księcia, który liczył gwiazdy. By poświęcić się pielęgnacji ogrodu, podlewać, głaskać, mówić, wąchać … Czyścić wulkany i wyrywać baobaby ...

Już nie mam takich marzeń. Dziś urządzam swoją przestrzeń, tapetuję, koloruję zrywam, poprawiam, kłamię, udaję, dla czystej przyjemności. Nie mówię i nie nazywam. Leżę, pod powiekami zamknięta, spokojna i dotykam powietrza. Do suchej studni głęboko rękę wkładam, choć wiem, że wody w niej nie znajdę i nadziei nie mam nawet. Ten piach, co mi się za paznokcie dostaje, cieszy mnie wystarczająco. Bo to ja go na światło wynoszę.

Niniejszym może się tu zrobić bardziej prywatnie. Może czas na jakieś przemeblowanie, dobudówki ?… Słaby ze mnie Bob Budowniczy i ogrodnik chaotyczny ale who cares?:-)

no iiiiii, boo mam dobry humor:-)

kobieta

2012-02-19T20:20:00.000+01:00

nie martwi mnie dziś
wiatr od rzęs
i fale co pod nogi wyrzucą spojrzenia nie moje
na dłoni

i kolejność czasu
kolorowych wagoników, których nie umiem policzyć
bo słucham co mówią koła
nie boję się wąwozów bez mostów
i tych samych chwil
nanizanych na sznurek nieregularnie
tylko
bo tak
i o kreskowane mnie nie martwi
kiedy w nie swojej parze stoi
niech się zaprzyjaźnia
z nieznanym
a rzeka nie ta
nie w tym kraju może popłynąć przez mój dom
bo otwarty na wszystko
w progu
niemądrość swoją na talerzu podaję
na przystawkę

mam czas

2012-02-19T08:40:00.001+01:00

wróciliśmy z pogrzebu
syn się rozchorował
druga myśl poluzowała sznurki
będę miała czas
zostawię puste białe ściany
nie będę meblować
będę robić nic
czas trwonić jak bogacz i z każdej minuty wyniosę naręcze pakunków
a potem przed lustrem będę mierzyć w nieskończoność
nagie surowe godziny
wiem, że mi z nimi do twarzy

muzę podrzucił Artur zdaje się w skojarzeniu z czymś innym ale jakoś mi tu pasuje

zobacz, fot A Malicki

2012-02-19T02:34:00.001+01:00

Zobacz fot Artur Malicki

a wiatr przychodzi od jutra
zostawia za sobą ślubny orszak
pustych puszek

ale nie cichnie
ociera ci łzę kolejną zmarszczką
dając nadzieję
że w skale wydrąży jaskinię

zanim zmarzniesz
zobacz

ziemia znów się zieleni na łąkach

wszystko jest na miejscu

nie wierzę

2012-02-18T22:27:00.001+01:00

słowa są pustymi pokojami
czekającymi na remont ścian
w fikuśne ogonki
a kolorowe firanki
kryją tylko ich nagą pustkę
byle deszcz wyprostuje sztuczne loki
a wiatr chętnie rozrzedzi powietrze
ale nie odkryje rąbka treści
bez echa
bez głosu
słowa
udają aktorów niemego kina
choć w rzeczywistości nie umieją nawet żyć

nie wierzę architektom papierowych krajobrazów
gdzie nawet echo bezszelestnie
zsuwa się po kartce w przepaść

historia

2012-02-18T11:07:00.001+01:00

zamknęłam książkę
historie zawsze zaczynają się od ostatniego ziarna
kiedy gaśnie światło
a tramwaj zamyka drzwi

albo na przystanku
kiedy waham się którędy uciec
i której minucie z ostatnich
zawiesić na szyi diament
a potem zostaję

ze sznurem na szyi

na dłoniach sadzę
obcy dotyk swoich rąk
oswajam ziemię skóry
z nowym ogrodem
zanim zamarznie

ale tylko na niby
bo na prawdę nic się nie zmienia

Jak liść / Kayah

2012-02-17T10:17:00.000+01:00

A mówili o mnie że jestem
silna nie złamie mnie nic
a nie wiedzieli że wiecznie
drżałam na wietrze jak liść

po ...

2012-02-16T19:54:00.001+01:00

ktoś grzebał w moim sercu
ktoś myśli dotykał
ktoś jadł mi z ręki
czekoladę
ktoś skórę zmieniał
w aksamit
ktoś spijał z moich ust
zmieszanie
ktoś pocałunkami poił
oczy ktoś kolorował
w świat

wyszłam tylko po chleb
gdy wróciłam
pusty dom

zostałam obca
w progu

Tylko fot. A Malicki/ Tylko aż jeden krok

2012-02-16T12:33:00.004+01:00

Tylko fot. Artur Malicki

Zamknąłem cię w bursztynie czasu

kształty zmiękczył miód
myśli

przysypał piasek

starego alfabetu

zza podniesionych powiek

dotykam sukien prawie
szeptem

w morzu rozpuszczone
ciche koronki

nadprutych słów

zabrały most

Huraganem ciszy

W skamieniałym kraju

Na skraju rzęsy

Sól

podskórność

2012-02-16T09:16:00.001+01:00

dziś tuż pod skórą mieszkam
trochę bez celu krążę
między palcami
żeby im wynagrodzić bezczynność
w ciemności
jedną drogą
tylko ja
wrażliwość do kieszeni zbieram
ze ścian

na opak

2012-02-15T11:44:00.001+01:00

na półkach tytuły obok siebie
linijkę historii zawieszają
jak sznur na pranie
kolorowy łańcuch na choince
nie pasuje do pory roku
ale kto by się przejmował
w pralce
wątek się zwinął jak ślimak
dotknięty w czuły punkt
wiruje choć
trochę
nie widać świąt

Mietek Szcześniak Spoza Nas

2012-02-14T11:49:00.000+01:00

Ukradłam od Marciochy

przypomniała mi o tej piosence... a dziś brzmi ona wyjątkowo

Miłości nie dla ciebie

Czekania na nikogo

Nigdy fot. A Malicki / Walentynki

2012-02-14T09:56:00.001+01:00

Nigdy fot. Artur Malicki

Dzisiaj nie kocham

zabieram wiatr ze sobą

żeby mi dywanem usłał

kierunek

w kamieniach schowam powietrze spod rąk

Dzisiaj nie kocham

zostawiam ciało

na pożarcie

liściom

już mnie nie obchodzi wołanie

dzikiej wilczycy

impresje

2012-02-13T14:00:00.002+01:00

Jedno ziarno. Przesypywało się w klepsydrze góra dół, jakby od tego miał powstać czas. Jakby od ruchu miał pączkować, korzeniami się rozrastać, rozsiewać po przestrzeni niezależnymi zarodkami i wiele wymiarów tworzyć. Od samego tylko biegania.
W klepsydrze wciąż przeciskało się przez zbyt szeroką cieśninę zbyt małe ziarno, pragnąc zatrzymać się w pół drogi, choć na chwilę, by przestać horyzontem trząść, by mu się przyjrzeć z bliska i coś postanowić.
O linii długiej jak welon marzyło, jak jak się za nim do ołtarza niczym czas ciągnie, dostojny, szczęśliwy rozciągłością chwili, w nadziei zanurzony. Spokojne ziarno w końcu, z zapasem pod łóżkiem, w kieszeniach i w butach. Na jutro, na kiedyś, na wszelki wypadek.
Zatrzymanym szalem powietrza otulone, z kłębkiem nici w dłoniach, który samo zwija, rozwija i przeplata. Wedle fantazji.
Ziarno czasu w chwili tonie niewidoczne, z głową pełną marzeń. Jego krzyk rozbrzmiewa mi w skroniach.

Kłamstwo fot A Malicki

2012-02-13T10:17:00.001+01:00

Kłamstwo fot Artur Malicki

Kiedy u drzwi stanę

z drogą w kieszeniach

z butami w dłoniach

zmęczonych

oczy podniosę do kołatki

i zanim pukanie
w głowię ułożę
zrozumiem

koniec

pasja

2012-02-11T17:41:00.000+01:00


fot. M Lisiecki

nie w oczach

ale w ruchu dłoni

w skrzydle, co wiatrem ziemię smaga po policzkach

bezlitośnie głęboko

nie w krzyku

ale w milczeniu

w myśli, co dech zabiera dźwiękom i tętni w skroniach

wypukłością ciszy

tuż pod palcami

pod krokiem stopy

pod kruchą warstwą słów

nadmiaru

czai się

pasja

której szukasz

for M

Dojrzenie, fot A. Malicki / list do M

2012-02-10T17:03:00.000+01:00

Dojrzenie, fot A Malicki

Zawsze wiedziałam, że musisz odejść, bym mogła cię usłyszeć. Że musisz być daleko, za górami, za lasami, żebym mogła cię zobaczyć. A w lustrze swoje oczy, w których cały mój świat mieszka. Żeby się odbiły potrzebna odległość.
A ty ciągle stałeś obok, nie patrzę wcale mówiłeś, ale gdy tylko spuszczałam cię z oczu i próbowałam zapomnieć, bezczelnie dłubałeś wzrokiem moją nagą skórę na wskroś. Ty wiesz jak to bolało? Te dziury wszystkie. Wiesz jak było mi zimno? Myślałeś, że nie widzę, bo ani nie drgnę, ani pisnę. Bo zębów nie zaciskam, bo łez nie wykruszam z tej bryły soli, co mnie uwiera w sercu. Z tej samej, którą hodowałeś.
Udawałam martwą. Albo dziką. Żeby cie odstraszyć, żeby niepokój w tobie wzbudzić i żebyś uciekł. Oddech wstrzymywałam do rekordowych głębokości ran, wierząc, że tym się odkupię i odejdziesz w nagrodę za moje cierpienie. Tak bardzo chciałam cię ujrzeć, usłyszeć, dotknąć. Myślałam, że mi się należy. Tak bardzo chciałam poczuć fale twojego dźwięku na moich skroniach, jak mi na oczy opadają i uśmiech palcami głaszczą. Tęskniłam za pustką po tobie. za krajobrazem pod powiekami czystym.
I odszedłeś.
Obudziłam się rano sama w łóżku. W końcu miałam przestrzeń, w końcu wszystko miało wiele wymiarów i kształtów, tak jak ja miałam wiele miejsc, z których mogłam patrzeć. I kiedy zapukałeś między książką a kawą, niespodziewanie, przywitałam cię jak kota. Z łobuzerskim uśmiechem. Ogonem otarłeś moją nogę i gdyby nie to, że tak ci zależało, pewnie bym nawet nie poczuła.
Już wiem gdzie jest twoje miejsce.
Tymczasem muszę wyjść ... wciąż szukam swojego

półprawda - fot A Malicki

2012-02-10T08:53:00.001+01:00


Półprawda fot Artur Malicki

Naga przede mną stoisz

bo chciałem cię zobaczyć
całą

Przezroczystość twoich oczu

wije się drogą w nieznane

jest noc

Nieśmiało palce do lustra przykładam

nie wierząc w twoją drugą stronę

za dnia

naga przede mną stoisz

w połowie

szukanie

2012-02-09T11:25:00.001+01:00

zanurzyłam usta
i oczy
w czarno-białej kliszy
bo lubię stare filmy
ale mój urok
przyprószył kurz

namalowałam więc
na kartce
szminką usta
ale nie pasują
do tempa akcji

na kawałki pocięłam
taśmę ciała
i rozdałam z autografem
ale nikt nie wie
kim jestem

zdjęcia leżą na ziemi

Ona Czeka, Fot. A Malicki/ Instytut Benajmenta

2012-02-09T09:25:00.000+01:00


Ona Czeka fot. Artur Malicki

Zostawiłem się w kieszeni

tamtego płaszcza

przy drzwiach

Nie było czasu

na pakowanie

Życie nie będzie mi potrzebne

do szczęścia

wśród szczęśliwych

którzy tam są

Trzy Słowa - fot. A Malicki/ Tralfamadoria

2012-02-08T11:18:00.003+01:00

Trzy Słowa, Fot. Artur Malicki

jest przed teraz

i po

jednocześnie

na jednym parapecie

w jednej linii firanek

trzy siostry

przędą dywan

jeden fragment bez szwów

sześć rąk okiennice zamyka

otwiera

oko lewe oko prawe

ścieg z różnych butów ślad

na jednej drodze kół

trzy słowa

życiem związane

Feist So Sorry

2012-02-07T11:00:00.000+01:00

"So Sorry"

I'm sorry
Two words I always think
After you've gone
When I realize I was acting all wrong

So selfish
Two words that could describe
Oh actions of mine
When patience is in short supply

We don't need to say goodbye
We don't need to fight and cry
Oh we, we could hold each other tight tonight

We're so helpless
We're slaves to our impulses
We're afraid of our emotions
And no one knows where the shore is
We're divided by the ocean
And the only thing I know is
That the answer isn't for us
No the answer isn't for us

I'm sorry
Two words I always think
Oh after you've gone
When I realize I was acting all wrong

We don't need to say goodbye
We don't need to fight and cry
We, we could hold each other tight tonight
Tonight
Tonight
Tonight
Tonight...

przebudzenie ( kolejne)

2012-02-07T09:43:00.001+01:00

zanim przyszedł sen
wiatr kołysał drogi
mosty linowe wzbudzały śmiech
ręce puste i głodne
garściami zbierały życie
pod paznokcie
w kieszeni był pusty portfel
pełen monet

dzień przychodził leniwie
niepewnie palcem tykał ciało
drzewo

przydrożny rzeźbiarz mierzy się z materią

milczenie

2012-02-06T09:37:00.000+01:00

litera
kropla za dużo

w ustach nie mieszczą się zdania
wykrzykniki wybuchają
znaki zapytania
płaczą
i zasychają

jeden ruch
akapit niezgrabny
linijki nierówne

na szyi łańcuch słów
krzyczy wodospadem
potop

...

2012-02-05T10:35:00.000+01:00

lubię chaos
kiedy myśli jak kwiaty
z łąki wybieram
do bukietów na sprzedaż
a wieczorem
zmęczona
wzrokiem wygładzam dziury w niebie
i monety zamieniam na czas

przystanek

2012-02-05T07:20:00.000+01:00

wiatr przestał wiać
i cisza zapadła w wagonie
na przystanku drzwi jeszcze zamknięte
na schodach
jestem pierwsza
na szybie
ręce dotykają świat
mierzą nowe ubranie z powietrza
świeży dotyk jeszcze w głowie
zmienia wszystko
od środka

huśtawka

2012-02-04T07:06:00.000+01:00

głowę zadziera do nieba środka
nie puka
wraca
skulona
spoczywa
na butach
a horyzont cierpliwie jej czeka
w pół drogi

głowa

2012-02-03T18:30:00.001+01:00

głowę noszę zawsze przy sobie
w kieszeni
albo w torebce
skąd szybciej wyjmuję szminkę
bez głowy
chodzę prosto
i obcasy stukają
wyżej
bez głowy mi do twarzy
bez limitu
nade mną
bezpośrednio dotykam nieba
wnętrzem

Przebudzenie

2012-02-03T08:46:00.000+01:00

tyle dni przelanych przez ręce
zmarnowana włóczka na niejeden sweter
i trzewików w szafie
tysiące
nienoszonych
księżniczki stroje
i kareta w detalach
wymyślona
niepotrzebnie
król zmienił plany
stopy gołe
na ziemi oddech traw
je grzeje
a droga jest gdziekolwiek
na piechotę

Van den Budenmayer Concerto en mi mineur (SBI 152) Version de (1798)

2012-02-01T23:56:00.004+01:00

I feel so different ...

chwila

2012-02-01T09:57:00.001+01:00

lubię w chwilach
ciepłe kąty
wyściełane oczekiwaniem

z ciszą rozmawiam
o niebieskich migdałach
leniwie nogi prostuję
bez kierunków spojrzeń
karuzela krajobrazów
zdaje się mieć więcej możliwości
i nogi niosą dalej

biżuteria pamięci

2012-01-31T11:05:00.003+01:00

w opuszkach palców
korale wypukłe
pod skórą dotykają pamięci bardziej
i nigdy już ich nie zgubię

na szyi łańcuszek krótki
wielokolorowy
jak rów
gdy wpadają do niego twoje usta
na zawsze

palce wskazówek
nawijają na nitkę
pozostałe minuty
które schowam do szkatułki w szufladzie
i zapomnę

kabała

2012-01-30T17:34:00.002+01:00

miedzy kartami podmuch wiatru
niczym kochanek uwodzi
na linach myśli
supełki niedbale wiązane
rozwiązują nieistniejące sprawy ważne
przestrzeń mnie kusi
ogród który sama mogę urządzić
jest wolny
jak karty uwiedzione wiatrem

pozwalam na wszystko

podróż

2012-01-30T10:22:00.002+01:00

nie lubię wsiadać do pustego tramwaju
kiedy światła tylko w jedną stronę świecą
tam gdzie nic nie ma sama
siedzę przy szybie
i maluję zwyczajne serduszka
może one wrócą mnie światu
po prostu

przystanki obce
a stukot szyn taki znajomy
choć zacięła się szuflada
w której chowam podróż ostatnią
punkty na mapie są dziurami w pamięci
jeszcze jedno serduszko
na szybie
w nadziei

na sznurze

2012-01-29T13:55:00.002+01:00

na jednym sznurze
twoje spodnie
i moja bluzka tym samym spinaczem spięte
obcym ogniwem
zachodzi nogawka na rękaw
tułów zgięty uniżenie
i nogi klęczące
przekonani że ułomność
nam obca
stronimy od siebie

seriale

2012-01-29T10:41:00.001+01:00

Ela, prowadząca bloga scenki zaprosiła mnie do zabawy, która polega na wymienieniu i opisaniu kilku ulubionych seriali. Przyznam szczerze, że mam z tym kłopot i po dłuższym namyśle stwierdzam że, jedynym serialem oglądniętym w całości było Nad Niemnem ( książkę przeczytałam również), ale nie nazwałabym tego serialu ulubionym.
Poza tym jest masa seriali, o których słyszałam i które już wszyscy oglądali z wyjątkiem mnie, tak więc zamiast ulubionych seriali (nie mam takowych, gdyż nie jestem w stanie zapamiętać godziny emisji i oglądać coś regularnie) wymienię te, które bardzo chciałabym oglądnąć:
1. In treatment

2. Kości

3. Dexter

i niestety nic więcej nie przychodzi mi do głowy... ale mam nadzieję, że się dowiem od innych

Śledząc dalsze reguły gry, zapraszam do podzielenia się swoimi ulubionymi serialami :
1 Book-erka z bloga Book-erka czyli pogotowie książkowe
2 Kamila z bloga Wytwarzanie i pisanie Kamili Szadaj
3 Marciocha z bloga Dziewczynka z zapałkami
4 Żółwicę z bloga Życie jest powieścią
5 autorkę bloga Concealed writing
i muszę jeszcze dopisać jedną osobę ( po prostu muszę, a Wy ją odwiedźcie koniecznie): Barbarella

lady ice - fot A. Malicki

2012-01-28T18:05:00.001+01:00


Lady Ice Fot. A Malicki

spijałam zachłannie

strumienie dotyków

śmietankę słów

usta otwarte

treścią wypełnione

przelane

echem udekorowane

koronką głosu

spragniona

w kieszenie

pchałam

całe zdania

aż przyszła zima

zostałam sama

a woda

skostniała

w niechcianą lalkę

i zasnęłam

nocne Polaków rozmowy

2012-01-28T17:41:00.001+01:00

Najszerszą drogą
jest pierwszy łyk wódki
kiedy barierki ze słów
zdają otwierać
na oścież
zamknięte szczelnie bramy
Najpewniejszy krok
nocą
kiedy na drodze nie widać kamieni
ani gór

ciało

2012-01-26T21:06:00.002+01:00

prawdziwe ciało
pachnie ciepłym miodem
i syrenie pieśni śpiewa pszczołom
skalnymi ustami
białe ręce
w chmurach macza
i deszcz strąca
lodowaty
prawdziwe ciało
jest komnatą
bogatą
bez drzwi

historie

2012-01-26T19:03:00.000+01:00

w głosach tramwajów
składników szukam
w autobusach zimnych rąk
w ulicznym sklepie przebieram ziarna
mielone na szynach
z piskiem opon
z zapachów spalin
kosze plotę
na współczesny chleb
co najlepiej samkuje
przed ugryzieniem
na światłach

szczęśliwa

2012-01-25T18:41:00.000+01:00

koronkową sukienkę nosi
za woalką oczy
różowe krajobrazy mrużą
zamyślona
w krążenie krwi
łudzi się
że jej nie widać
a zapach wszystkie polne kwiaty zapyla
nikt nie zna jej ścieżek
wszyscy wiedzą
że kwitną

księżyc

2012-01-25T18:23:00.000+01:00

księżycom wodne falbany szeleszczą
pluskiem moich rzęs
fale do stóp się kłaniają
do środka się uśmiecham
kącikami ust
obciążonych zakupami
do domu wracam
ciężkim krokiem
ciemną stroną drogi

nad morzem

2012-01-24T19:19:00.000+01:00

morze między światłami
ścieli krawężniki z piasku
oblizuje usta niesyte wciąż i wygłodniałe
niebo głaszcze
w białych rękawiczkach
i z kapelusza wyciąga
chmury
w kształcie biszkoptowych ciasteczek
a po kryjomu
za włosy ciągnie
do królestwa ciemności

kwiaty

2012-01-24T18:58:00.001+01:00

zwiędły nawet kwiaty w wazonie
choć były prawdziwe
i na ozdobę włosom wplecione
z zapachu został
w linii życia wyschnięty liść
i kolec w sercu

droga

2012-01-23T06:56:00.001+01:00

Opuszczam nocne tramwaje
pójdę piechotą
tory dotknę
ciepłą ręką
i posłucham drogi
nadchodzącej z ciemności
nogami
wytropię kierunek
zmęczonym oddechem
rozgrzeję myśli
rozciągnięte jak kłębek
i po nitce trafię
do moich miejsc

alicja

2012-01-22T16:53:00.001+01:00

mniej bardziej

niż wczoraj

choć bardzo się staram

cała

być bardziej

niż kiedykolwiek

ale nie mam wpływu

na efekt

magicznych ciasteczek

z zaklęciami

bardziej mniej

gestów i słów

a znaczeń więcej

w jednej literze nawet

sama

w dłoniach

snu zamknę

do wczoraj

i pomyślę o tym jutro

Alicja Scarlett O'Hara

zainspirowane Alicją w Krainie Czarów Tima Burtona

Pod Szepty - Fot Artur Malicki

2012-01-22T09:18:00.001+01:00

Artur Malicki Pod Szepty

na próżno wołaniem chcesz zatrzymać noc

twoja ręka głosu zaledwie palcem dotyka jej kapelusza

ale nawet go nie strąca

nie chcesz zamilknąć

żeby szept kuszącym zapachem

rozkazał jej zostać

pomogę ci

kiedy w głowie ułożysz zdanie

zapisz je na okładce myśli

i poczekaj aż zaciekawiona

zacznie czytać

pozwoli ci nawet przymierzyć płaszcz
pogłaszcze po kolanie

a potem zostanie a zawsze

wielki ogień

2012-01-21T22:11:00.000+01:00

kiedy ogień się rozpalił

bez namysłu plotłam długie warkocze

czerwone policzki

usta jarzębiny

krew

błyszczących wstążek

grzebieniami rąk

podsycała kolor

powstałam

pełna ciała

niczym Wenus

z piany ognia

ubrana w szaty z twoich oczu

całkiem naga byłam

zanim został ze mnie popiół

na suchej ziemi

droga

2012-01-21T09:22:00.001+01:00

w tłumie gęstym się gubię
jestem nie tym krokiem
nie tym rytmem
nie tym butem
jedyna droga mnie zdradza
oszukuje
na manowce
wielkich rzek prowadzi
by mnie utopić
w armii kropel
w samotności się gubię
w ciszy cisz
mnie nie widać
w oddechu
nie ten szept
nie te usta
i milczenie
zbyt puste

i człowiek i mebel

2012-01-20T20:38:00.000+01:00

moje ciało
naciągam na krajobraz
nierówności pięściami ugniata
cudza myśl
miękki koc
mebel chroni
w pustym domu
przez dziury
w prześcieradle
rękę wyciągam
powietrza mi dajcie
aż wyschnę
i pęknę
aż zacznę żyć

Desire - oxygene

2012-01-20T16:13:00.001+01:00

przytargałam z bloga Agnieszki
i bardzo mi się spodobało

znowu pierwszy raz

2012-01-20T14:03:00.000+01:00

widzisz
znów pierwszy krok postawiłeś w kałuży
choć mówiłeś że tym razem cie się uda
i że polem ciepłym pójdziesz
i suchym latem przez śniegi
i nie straszne ci wody wzburzone
co wilgotnieją po czubki paców
bo ciebie nie dotkną

wchodzisz wiec znów cały
pierwszy raz
po pas, po usta, poręce w górę wyciągnięte
szukasz dna
po omacku w ciemności
wypatrujesz świtu
jak łodzi ratunkowej
a woda szumi wciąż tą samą melodię
i tak samo dotyka

nocny tramwaj

2012-01-20T06:47:00.000+01:00

jeszcze raz tylko zagram
z tą samą twarzą
w nocnym tramwaju
bez świateł

słów nie pamiętam
lecz to bez znaczenia
tramwaje znają drogę
na pamięć

dziekuję

2012-01-19T16:04:00.000+01:00

Dziękuję wszystkim za wsparcie i smsy, zrobiło mi sie naprawdę miło. A jeżeli udało się, poprzez konkursowe zamieszanie, kogoś nowego przyciągnąć, to wygrałam podwójnie.
Fajnie, że tu zaglądacie:-)

może

2012-01-19T08:45:00.001+01:00

A może nie powinnam zszywać tych skrawków.
Może wcale do siebie nie pasują.
Może miękka wełna od nieociosanego drewna zaciąga się i mechaci,
a od metalu marznie.
Może nic nie jest ze sobą z własnej woli
w tym koszyczku oddanym na drogę.
Może tym różom wodę zabiera koniczyna,
a stokrotkom paproć słońce kradnie.
Może moje buty do tych nóg nie pasują
co idą
a droga na mapie
jest wymyślona
a ten palec co po niej błądzi
tylko mi się śni

street art

2012-01-18T22:52:00.000+01:00

Street Art Utopia

2012-01-18T16:17:00.003+01:00

Kamila Szadaj

a te przestrzenie
mówiłeś
to twoje królestwo
a wzrok twój sięgał dalej niż moja wyobraźnia
i za rękę trzymałeś
i błyszczałam
niestrojna w szaty złote

a te przestrzenie teraz
jak widzisz
zburzone ciepło
kilka gołych ścian
jakaś rudera
w kilku słowach spięta
na kartce

wygnano mnie z raju
do jutra na zawsze

nie ma

2012-01-18T08:11:00.001+01:00

a w pustce
tylko dziura po ustach otwartych
do umeblowania ścian
mojego świata
nie ma miejsca na obrazy
nie ma gdzie zostawić butów

zima

2012-01-17T11:08:00.003+01:00

Jakieś sanie na pole mnie wywiozły. I pustka i cisza. I kolorów bieli ilość niezliczona. Ślady już zasypane i moich kroków nie widać, tylko jakaś postać, jak drzewo w ziemię wrosła, zadziwiona, skąd się tu wzięła. Bałam się ruszyć. Nie wiem, co pod nogami i z której strony słońce wstaje, jeśli gdzieś śpi. Opasała wstążką wzroku horyzont, oplotłam szczelnie, aż mi wstążka palce obwiązała i nogi, i włosy. Teraz nie wiem nawet, skąd przyszłam. Może powinnam się zakorzenić. Nieśmiało sań się chwytam, bo nie wiem, czy mnie jeszcze chcą dźwigać, czy na własną rękę będą zagospodarowywać przestrzeń. Pomyślałam szybko, że w tej samotności pustki jednak z saniami za rękę będzie mi łatwiej i delikatnym głaskaniem starałam się je do tego przekonać.
Oswajałam je cierpliwie, bo skoro w jedno zespolić się mamy, musimy dopasować do siebie wszystkie myśli, wszystkie słowa, by razem w duecie czysto śpiewać. By się podtrzymywać i ciągnąć nawzajem, otuchy dodawać. Sanie łagodnie, w milczeniu słuchały moich monologów, ale z dnia na dzień jakby uległe bardziej, coraz miększe, coraz bardziej giętkie. Moje są pomyślałam. I ta przestrzeń też moja, coraz bardziej dookoła i krajobraz za oczami, co jeszcze niepoznany, mój być może, bo na tych saniach, bo z nimi … bo wszędzie i daleko dotrę.
Wsiadłam więc niepewnie, na drewnianych kolanach ułożyłam swoje ciało. Bez pośpiechu, bez poganiania, nowy horyzont ogarniałam. Czekając.
A sanie nic z tego sobie nie robiły i cierpliwie, niewzruszone stały, choć mnie się zdawało że do snu mnie tuliły i kołysały. Gdy się zorientowałam i chciałam zsiąść, nie mogłam się ruszyć, przyrosłam. Gdy spojrzałam na siebie byłam drzewem.
Dorosłym.
Zaczekam aż będę saniami.

p.s Arturowi dziękuję za muzykę:-)

Spotka Nie - fot Artur Malicki

2012-01-16T21:32:00.001+01:00

Spotka Nie Fot. A Malicki

dopływasz dziś do moich ust

kroplą smutku

wykończeniem uśmiechu

ostatnią stroną

ręce jak okładki zamykają

dzień

jak sen

w którym nic się nie stało naprawdę

chłód twoich rąk

przeciera mi twarz

jeszcze zaspaną

kiedyś dopłynąłeś do moich ust

i wielka litera

zaczęła zdanie

teraz

wisi kropka

zamknięta

na siedem spustów

niestety

znów jest ranek

Zdarzenia - Fot. Artur Malicki

2012-01-16T11:49:00.001+01:00

Zdarzenia - fot A. Malicki

płaszcz za tobą

długi tren rozpaczy

sukni co z ciała wystaje

przemoczona falbana

plama

na dłoniach

czyjaś gałąź

rozdarła

mój płaszcz

na dwa ciała

twój jeden gest

została

tylko połowa mnie

ta ledwie widoczna

nic

stało się

Artur Malicki - To Nic

2012-01-15T21:12:00.001+01:00


Artur Malicki To Nic

zanim stało się

zawiązało

mocno zaplątała nić

wszystko

minęło

wezbraną wodą

przypływ

odpływ

księżyce wszystkie świecą

by stopić śniegi

w garści

w inne światło

bieg i wiatr

odpłynął lodem

tylko Nic zostało

ze mną

i grzeje samotność

odchodząc - wariacja któraśtam

2012-01-15T15:57:00.003+01:00

myślisz że nie widzę
bo patrzysz na mnie nocą
bezgwiezdną
i nie czuję
jak odchodzisz szeptem
z moją ręką
na dnie walizki
zaplątaną między koszule
choć nie słychać już słów
i krew dawno przestała płynąć
a ręka nie potrzebna
ani mnie
ani tobie
nam nigdy nie była

i tylko ona boli
w zaciśnięte usta
ale oczu przysłonić
nie chce

daleko od domu

2012-01-15T06:02:00.004+01:00

tam gdzie gałęzie znoszę
jest tylko piasek
więc gałęzie z włosów wyciągam
i kosz wyplatam z dłoni

głowa kołysze drzewa
przed snem
więc dmucham ile sił w płucach
żeby wykrzyczeć wichurę

cienka mgła mnie owija
gałęzie robią w niej dziury
krzyk przeplata się z wiatrem
znów muszę uciekać

historie

2012-01-14T17:03:00.004+01:00

Na lustrach kartek
Historie jak dziwki sprzedajne
Pozwalają ślinić swe
Pożółkłe już suknie
Rąbek zagnieść
Na zakładkę
Za miedziaka spojrzeń
Lub funta zachwytu
Ubrane w wyrazy z second handu
Paradują
Główną ulica miasta
Bezwstydnie oczytane
Głuche na gwizdy
I śmiech przechodniów
Historie
Prostytutki
Kochanki głodnych poetów
wyklęte
Dni policzonych nieświadome
Gasną wraz z baskiem
Ulicznej latarni
Bez znaczenia

kiedyś

2012-01-13T21:48:00.002+01:00

Pocałuję taflę wody

i popatrzę jak loków strumienie

po pościeli sen roznosi

ale naprawdę

szkła dotknę

bez obaw

z zaciekawieniem

i otworzę oczy

a kiedy spojrzę

zobaczę

jak wstaję i idę

coraz dalej od siebie

Blog roku

2012-01-13T12:42:00.003+01:00

Ponownie zgłosiłam się do konkursu. Nie pretenduję do nagrody, ale po ostatnim zgłoszeniu zauważyłam pewne ożywienie na blogu.

Nie mam wielkich ambicji, po prostu piszę, moją największą nagrodą jesteście Wy i Wasz poświęcany mi czas

Dziękuję

Gdyby ... tu są dane do głosowania do 19.01...

czarne chmury

2012-01-12T20:28:00.003+01:00

staję się kolejną chmurą
na deszczowym niebie
w chaosie smutków nogi przycięte i palce
drewnianymi drzwiami

nie wyciskam słów
z przemoczonego ciała
bo mi szkoda wyrzucać je w błoto
wolę jak same spadną jesiennym jabłkiem dojrzałe

czekam aż będę przestrzenią między deszczami
gdzie można schować zmarznięte dłonie
żeby niczego nie poczuć
naprawdę

nie wierzę

2012-01-12T10:42:00.003+01:00

a dziś nie wierzę słowom
bo jak bombki na choinkach wiszą
na kilka dni
zanim mnie rozbierzesz
i opadną nawet igły

przecież nagie drzewa nie mówią
słowami

noc

2012-01-11T19:19:00.001+01:00

dlaczego noc jest cieplejsza od dnia
a księżyc ma szaf tyle i zakamarków
na niechciane ubrania, na kroki nie pasujące do śladów

dlaczego nocny tramwaj wiezie mnie zawsze do celu
a światła wskazują kierunek
gdzie kłębki myśli mogą się w końcu rozwinąć

dlaczego noc ma delikatne dłonie
choć się nie uśmiecha
przytula i zimno jest tylko na zewnątrz

przeszłość

2012-01-11T05:03:00.004+01:00

kiedy cię wołam po imieniu
zjawiasz się natychmiast jakbyś pod drzwiami czekała
na wszystkich krzesłach się rozsiadasz
i patrzysz jak gram

cierpliwie
odprowadzasz moje ruchy
do swojego domu
a potem zamykasz na klucz
znów muszę uciekać przez okno

powroty

2012-01-10T09:58:00.002+01:00

Idzie z koszyczkiem
Bez chleba
Po ranach wraca
Po dziurach
Do których ciało
Jak kroki do śladów
musi przymierzać

Zły las
Nie zmienił melodii
I szumią jej w głowie
Myśli te same
Zaciska pięści
Wybucha
Nie został nawet kawałek

nieistnienie

2012-01-09T11:54:00.002+01:00

Czekam w dziurach powietrza

wiatrem patrzę Ci w twarz

plecy mi zostawiasz

koszula w rękach

bez twojego oddechu

ginie na stole w second handzie

pocałunków czerwień

nie pali bardziej

więc depczesz

trawę na łące

i nie szukasz czterolistnej koniczyny

między obrazami

2012-01-08T21:11:00.001+01:00

Twoja twarz na krawędzi kart

odwraca wzrok

linę zarzuca

między słowem

a cząstką powietrza

zbyt małą by oddech zaczerpnąć

gęstnieją oczy twoje

w twarzy mojej

i patrzę

twoimi rękami

ale w pustkę

niezmiennie

Julia Marcell - "June" MUST HAVE

2012-01-08T12:11:00.001+01:00

A Malicki/ Wgure

2012-01-08T09:12:00.005+01:00

fot. Artur Malicki

Pierwszy łyk stanął w gardle krajobrazem
Przerzucona kartka
zaślinionym palcem
pożółkła
Z wczoraj
do jutra
jedno szkło
Kropla krwi
i po wszystkim
Połknęłam świat

o on nie zginął

odchodząc ...

2012-01-07T23:58:00.006+01:00

Moczę stopy w zimnej wodzie,
która płynie innym czasem.
Drobny piasek przelewa się minutami.
Wypłukany kolor w trawy wsiąka.
I więdnie.
Jestem sama
w cudzych nogach
brzegiem kroczę.
Myślę, że dam się ponieść
i odpłynę
złamaną gałązką
jak łódką.

noc

2012-01-07T10:08:00.002+01:00

noc miała dziury

i obce ręce

wykradały przez nie sny

ktoś przestawiał fragmenty

mojego ciała na portrecie

który żył

obudziłam się
poza ramą
z gwoździami
w oczach

pustynia

2012-01-06T12:51:00.001+01:00

A głowa jak poduszka,
w którą wsiąkają łzy zaklęte w słowa,
akapit odgniata zmarszczkę na czole,
kropka w kąciku ust zamarła.
Puch w kule się zbił
i twardą
pieczątką podbija kolejne karty.
Ślady palców między linijkami
szukają znaczeń,
które zdążyły wciągnąć w głąb
ruchome piaski.
Na powierzchni stare krajobrazy
wyschły.

z listów nie wysłanych ...

2012-01-05T15:09:00.001+01:00

Jak list napisać, kiedy nie znam języka, jak ciało ułożyć, by za mnie powiedziało, kilka słów, zakopanych głęboko, zmiętych, wybrudzonych. Jak kształt ich odnaleźć, gdy pod palcami jedynie chropowata połać płaszcza niezgrabnie powiewa. A klucz … nie wiem, gdzie go szukać. Nie wiem, czy trzeba.

Za jakie góry i lasy pójść, co przeżyć, kogo spotkać. W których szufladach metryki przetrząsać, korzenie nierozczesane przebierać, wygładzać, jak palcami drugie dno wyczuć. Żeby nie przeoczyć, istoty nie wymknąć, nie zgubić z oczu niebytu.

Siebie wpierw dotykam, zamykam, otwieram, ręce w głąb chowam, do czucia najmniejszego okruszka. Ale nie czuję nic. Pustka.

Tu wypcham kieszeń, tam zrobię dziurę w bucie i nic się nie zmienia, ani krajobraz, ani ja, ani moje czucie. To się kładę, to wstaję, to znów siadam. Macham nogami, to przestaję. A ziemia wciąż kulista. A ciało jak płaszcz, co nieurodzajem połacie okrywa, zawstydzony. Blizna.
Parę szwów, dwa kawałki, sztukowane nici.

Jak list napisać do milczącego życia ...